Treści refleksyjne dla trzeźwiejących alkoholików
Bez względu na to w jakim miejscu swojej drogi do trzeźwości jesteśmy, jedno jest pewne - nie wystarczy przestać pić. Powrót do zdrowia to nie jest pojedyńcze zdarzenie, to długotrwały proces. Bez zdrowienia i rozwoju osobistego łatwo jest powrócić do picia.
Ważne jest więc umacnianie się w dążeniu do trzeźwości.
Od długiego czasu jestem odbiorcą ''Subskrypcji u Jarasa''. Za posrednictwem tej strony
dzielę się niektórymi jej odcinkami, z osobami, które na jej ślad jeszcze nie natrafiły.
Mam wielką nadzieję, że okaże się pomocna, szczególnie dla osób, którym
trudno jest trzeźwieć i rozwijać się w warunkach emigracji.
Pytaj : ,,Jak?''
Refleksja pochodzi z książeczki medytacyjnej ,,Dzień po Dniu''.
Często kusi nas, by dopytywac się:,,Dlaczego?'' Dlaczego mi sie to przytrafiło?
Dlaczego akurat mnie? Dlaczego nie mogę być kimś innym?
Ale owe piętrzące się ,,dlaczego'' prowadzą jedynie do wyszukanych usprawiedliwień i racjonalizacji
tego, co robimy i jacy jesteśmy. Pytaniem, które warto stawiać, jest nie ,,dlaczego'', lecz ,,jak''!
Pytanie o sposób zapewni nam dogłębne zrozumienie Programu; pytajmy, jak działać,
jak słuchać, jak poruszać się w procesie zdrowienia.
Poprośmy Siłę Wyższą o wskazówki, a wesprze nas Ona radą i przewodnictwem.
Wiedza o ,,jak'' zagwarantuje nam wszystko, czego potrzebujemy, by powracać do zdrowia i rozwijac się.
,,Dlaczego'' nie ma tutaj nic do rzeczy.
Czy nauczyłem się jak żyć?
Panie, pokaż mi, jak mam żyć, kochać i uczyć się.
=========================================================
=========================================================
coś ode mnie:
Dopóki nie rozumiałem alkoholizmu i z czym się on u mnie łączy, kierowałem
swoje żale do każdego kto chciał mnie wysłuchać i poutyskiwać razem ze
mną, nad tą moją biedą, jaka mnie czeka, kiedy to już będę abstynentem.
Pech jednak zechciał, że znalazłem się wtedy również wśród trzeźwych
alkoholików, którzy swoim przykładem pokazali mi, na czym to polega.
To od nich uczyłem się akceptować samego siebie, takim jakim jestem naprawdę.
Pokazali mi kierunki rozwoju. Przebywając z nimi widziałem co przynosi
jakie efekty. Miałem namacalne, prawdziwe, przykłady przed oczami.
Dzięki nim nie musiałem zbyt wiele eksperymentować,
wiedza była podana niczym na tacy.
W takich okolicznościach i z tą zadziwiającą mnie wewnętrzną
gotowością na zmiany nie mogłem zabłądzić.
Skoro jest mi dobrze, to wszelkie żale nie mają już, zwyczajnie, racji bytu.
bo skoro to można to można...
jaras jarty@wp.pl
Posted by tenjaras- http://tentydzien.wordpress.com/